Epeydir girmediğim belli oluyor bloga. Ama elimde değil işte iş güç derken kendime ayıracak vakit bile bulamıyorum.

Bu aralar kendimle de savaş veriyorum oda ayrı bir konu ya daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım.

Sağlık yönünden bir problem yokta, kafa yönünden her an gidebilirim. Hem hazır Manisa'dayken bir görünmeden gitmek olmaz değil mi? Yalnız hastanenin yerini öğrenemedim daha öğrenir öğrenmez ilk iş uğramak ama korkuyorum ya benim gibi iyi bir deliyi almazlarsa! Ya kızıp kovarlarsa ben ne yaparım sonra?

Yok ben en iyisi biraz daha dellenip öyle gideyim yoksa bunlar beni almazlar.


Neyse başınızı ağrıttım benden bu kadar, kendinize iyi bakın ara sıra uğrayıp budeli kardeşiniz yaşıyor mu diye bakarsınız.

Not. Uzun bir süre yazmazsam Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine ziyarete beklerim. Gelirken şeker getirin yeter.